HARIO:Water Dripper "Clear"

Working on it right now. (Yeah, I know it's winter time)

Jonasty part 1 (Dutch)

Met een gezonde nieuwsgierigheid en een kleine portie zenuwen meldde ik me
op maandag 7 november aan bij Caffènation, mijn nieuwe werkgever. Niet dat
de zaak een nobele onbekende voor mij was, integendeel, reeds verschillende
jaren kwam ik er over de vloer voor mijn dagelijkse dosis cafeïne. Deze maandag
zou ik echter niet plaatsnemen in de comfortabele zetels, maar zou ik de
manschappen achter de bar vervoegen, en mijn eerste voorzichtige stappen
zetten in de koffiewereld. Mijn collega’s kende ik gelukkig al bij naam wat de
eerste kennismaking uiteraard vereenvoudigde. De werknemers van Caffenation
zijn niet op hun mondje gevallen, zo heb ik het graag, en mijn onwennigheid
verdween daardoor als sneeuw voor de zon. De eerste dagen werkte ik aan
de ‘koude kant’, ice-tea’s maken, filterkoffies zetten, de afwas doen, ... Ik had het
vrij snel onder de knie. Bert duwde me als eerste de portafilter in de hand, en
spoedig bemerkte ik dat er meer komt kijken bij een goed kopje koffie dan ik op
eerste zicht ooit had vermoed. Het niveau ligt hier hoog.
Na enkele weken had ik de eer om privéles te krijgen van Roeland, waarbij me
in een ijl tempo de basics bijbracht van wat er allemaal reilt en zeilt rond de
koffiemachine. Wederom stond ik ervan te kijken hoeveel kennis er te vergaren
valt omtrent dit zwarte goud. Zelfs over de exacte temperatuur om de gestoomde
melk te serveren bestaan er hele theorieën, doch Caffènation heeft overal een
eigen filosofie over en vaart zijn eigen koers. Binnenkort krijg ik zeker de kans
om eens een kijkje te gaan nemen in de branderij.
Wat me nu de komende weken vooral te doen staat is mijn plaatsje achter “den
bak” proberen op te eisen tijdens rustige momenten zodat ik mijn koffieskills kan
verbeteren en mezelf binnen aanzienbare tijd op te werken tot volleerd barista,
en een volwaardig lid van het Caffènationteam.

Jonas, nieuwbakken Caffenation Barista.

Een dagje koffie in Nederland (Dutch)

Zondag 'Josdag' zegden ze vroeger in België, maar ik maak er liever 'koffiedag' van.

Om half 10 zette ik mijn bolide al richting branderij om een berg emmers gevuld met heerlijk ruikende bonen op te halen.
Bestemming : The Village Music and Coffee Utrecht.

De Nederlandse radio meldde me dat er geen enkele file op de wegen te vinden was. Een unicum!! En vrij snel stond ik in het gangetje naast de Village geparkeerd met de achterklep open. Lennaert en Angelo waren zelfs beiden afgekomen om de Caffenation stuff uit de Volvo te halen en er vervolgens lege emmers in te steken.

Met een lekker bakkie filterkoffie in de hand konden we wat bijkletsen en kwam ook Robbie er bij.
Mooi project heeft deze jongeman lopen en wij hopen en denken dat een samenwerking heel vruchtbare resultaten zal opleveren. Utrecht als dé Nederlandse Specialty Coffee city? Afgelopen jaar was niet slecht en 2012 lijkt opnieuw een grand cru te gaan worden.

Budgetten opmaken, planning van training, hardware lijsten bespreken en vooral veel over en weer spattende passie daar in Utrecht zo tegen de middag.
Na een korte 'hug' met onze nieuwste Barista aanwinst Marty Black was het tijd voor Eindhoven.

De Nederlandse Kampioenschappen stonden op het punt om los te barsten, maar eerst even het Strijp opzoeken, alwaar Sterk Water de deuren heeft geopend.

Geen Little Green Bag, maar wel onze onvolprezen House Blend op de molen. Antje, Hanna en ..... (ai, vergeet ik de derde vrouwelijke koffiemusketier) hebben op deze ex-Philipsterreinen, en onder de vleugels van duivel-doet-al Amaro, een heel mooi project opgezet.
In het scherpe hoekje van het Ketelhuis is tijdens de Dutch Design Weeks hun espressobar Sterk Water open gegaan.
Toen ik een maand geleden dit gebouw en deze terreinen zag voelde ik heel veel potentieel, maar zag ik toch ook een volledig leeg gebouw en desolate vlakte.
Nu ik vorige zondag de drempel overschreed was ik zeer aangenaam verrast.

Dit charmante trio heeft dan misschien geen geld en ervaring, maar wel lef met tonnen, en veel inspiratie. Het tentje is super origineel en ook gezellig en vanachter de bar staan ze met een kamerbrede glimlach (in dit geval slecht enkele meters, maar toch...) de koffiehunkerende medemens te woord.


De Fiorenzate en Santos combi mogen dan wel aftands ogen; ze doen het nog prima. En hun techniek is zeker niet onaardig. Roeland heeft ze tijdens de eerste trainingssessie al heel veel moois bijgeleerd en dat proberen Marcel, Sietse en ik ook te doen telkens we er een shotje komen drinken. Is dit geen mooi grensoverschrijdend project?

Blijgemutst toog ik richting Hotel Vandervalk en de DBC.

Al 1 jaar roep ik, aan iedereen die het wel of niet horen wil, dat Coen dit jaar winnen zal. En ja hoor.....
Blij ook met de derde plaats van mijn vroeger pupil Jochem en de zilveren stek voor de altijd lachende Kim. Toen Jochem en Kim, samen met mij en Lex in Juni te Maastricht op de Golden Coffee Box stand allerlei rare smaakjes stonden te proeven, kenden ze elkaar niet, maar nu stonden ze als beste koffievrienden naast mekaar op het podium. Heel mooi werk, maar helaas voor hun het hoogst haalbare want Coen Van Sprang was effectief 'buiten categorie'. Een Rotterdamse berg onmogelijk te overwinnen en nu volle gas richting Wenen voor opnieuw een Nederlandse halve of volle finale plaats. Het weze je gegund makker.



Het was toch weer een kampioenschap om (als Belg) jaloers op te zijn. 37 deelnemers in totaal en wat een publieksopkomst en pers!!!
En wat lief ook om het zo dicht bij huis te organiseren.
Een klein uurtje snelweg bracht me terug in Antwerpen, 12 uur na vertrek.
Nederland koffieland, I love you so.